Music & Silence

And she did not want him to think her quite mad, only a little unique, only containing within her just that measure of the unexpected sufficient to make her irreplaceable.

And it is silence that she hears, the silence of lost years that have no voice left in them.

Acceptance, she thinks, is the harshest lesson life teaches and the one most important to learn.

Kabullenmenin hayatın öğrettiği en ağır ve en zor ders olduğunu düşünüyordu.

Nasıl oluyor da, dedi kendi kendine, insan ruhu bu kadar kesin şeylere muhtaç kalıyor ve bu kadar hızlı mutlu oluyor veya kederle dolup taşıyor? Keklik de kaybettiği eşi için acı çekiyor mu? Kurt da insanın anlayacağı bir acı ile sürüden ayrılmak isteyebiliyor mu?

Hope is a strange commodity. It is an opiate. We swear we have relinquished it and, lo, here comes a day when, all unannounced, our enslavement to it returns.

...together we shall see what is in this great kingdom of Denmark, and on this journey you will put from you all the sufferings of recent years and regain your joy in the world.

A man can travel too far from his point of departure and become lost and never find his way back. All that remains to him then is to keep moving forward and pray that hope does not desert him too.

Düzen. Ruhumuzun özündedir, varlık nedenimizdir o. Plato'nun Kutsal Uyum'unda anlatılan, her insanın içinde bulunan kaosu susturacak bir düzen. Ve yalnızca müzik, bizi düzene bu kadar yakınlaştırabilir. Kendi doğasındaki çarpıklığı asla anlayamamış bir kişi bile yüce bir müzikte, tüm çabalarının harikulade bir dinginlik içinde kucaklandığını anlayabilir ve huzurlu olur. Doğru değil mi?

And he thinks, God only knows exactly what that was, but it felt like my heart shouting. Some