Enchanted, Inc.

Did someone actually have to do bad things to be a bad boy, or was it all about the potential? If it was the potential that counted, then maybe it was the restraint that was so sexy, knowing that he could do something dangerous and powerful but had the restraint not to.

But when I clicked over to my e-mail program, it was just another “great opportunity” spam, this time adding the words “don’t delete!” to the subject line. With a sense of perverse satisfaction, I deleted it. It was probably the only act of rebellion I’d get away with all day.

Maybe we should bring back dueling,” Ethan mused. “It would really unclog the court system, and thin out the ranks of lawyers.

She could possibly hit the best-seller list if she sold it as a novel, though.

If I’d thought the hint of restrained danger he’d shown earlier was sexy, now he was downright hot. I understood why heroines in superhero movies were always swooning into their unitard-wearing heartthrobs’ arms after being rescued. It wasn’t that they were shrinking violets or weak girly-girls. It was just that seeing a man do something so extraordinary and supernatural to save you has a way of making your knees go weak in a very pleasant way. I’d always heard power was an aphrodisiac, but I hadn’t considered the possible implications of that when working for a magical company.

There was something to be said for blissful ignorance. But would I have been happier with no idea about what threatened my world? At least this way I stood a chance of doing something about it.

if your life is already pretty good, there’s not much reason to go around hurting others.

I came over to the book and saw that he was pointing to a spot on the southern New Jersey coastline.

Ik begreep plotseling waarom de schaars geklede filmheldinnen altijd in katzwijm vielen in hun redders armen: niet omdat ze zulke slappe troela's waren, maar omdat je blijkbaar slappe knieën krijgt als een man iets heel bijzonders doet om jou te redden, en dat was, merkte ik nu, een plezierig gevoel.

Gregor werd nog roder. En toen werd hij groen. Ik knipperde een paar keer met mijn ogen, maar hij was nog steeds groen, met rode ogen. Net de Hulk: hij werd steeds groener en griezeliger en er sprongen twee hoorntjes uit de zijkant van zijn hoofd. Ik had wel eens gehoord van monsterachtige bazen, ik had er zelf een gehad, maar dit was echt belachelijk.

Ja, het is best een leuk bedrijf, al zitten er hier en daar een paar lijken in de kast." Ik kreeg het angstige voorgevoel dat ze dit letterlijk bedoelde. "En welk bedrijf heeft er nu niet een paar monsters in dienst?" Dat bedoelde ze waarschijnlijk ook letterlijk, maar ik had voor Mimi gewerkt, dus ik was wel wat gewend.

Ik stak één straat eerder door naar 4th Avenue, omdat ik niet langs de kerk wilde lopen; er zat soms een stenen waterspuwer op die me de stuipen op het lijf joeg. Het was niet die waterspuwer zelf die ik eng vond, maar het was dat "soms" waar ik de zenuwen van kreeg. Waterspuwers zijn beeldhouwwerkjes, ze horen deel uit te maken van een gebouw. Als er een zit, hoort die daar altijd te zitten en niet af en toe.