The Summer of Katya

We all desire to be understood, but no one enjoys being obvious.

İtiraf ruha iyi gelir, Montjean. Ruhu boşaltır, yeni günahlar için yer hazırlar.

Ripe for romance? Is that not only the self-conscious and sensitive young man's way of saying he was heavy with passion? Is not, perhaps, romance only the fiction by means of which the tender-minded negotiate their lust?

Dedikodu bizim kadınlarımıza günahın tadını çıkarma olanağı verir. Kendi işlemeyecekleri, işleyemeyecekleri günahlar. Çünkü onları cesaretsizlikleri, hayal güçlerinin eksikliği ve fırsatsızlık engelliyor. Biz de bu eksikliklere namus diyoruz.

However, little by little, I am coming to the view that what I mistook for humility was, in fact, an accurate evaluation of your worth.

Indeed, my first interest in the pioneer work of Doctor Freud sprang, not from a concern for persons wounded in their collisions with reality, but from my personal curiosity about the nature of creativity and the springs of motivation. So

Why did I submit myself to the butchery of the trenches when I might have served in the echelons as a medical officer? Even the most rudimentary knowledge of Doctor Freud would suggest that I was pursuing a death wish

The years passed unnoticed and unremembered, and one autumn morning I found myself suddenly forty-five years old. It was a time for weighing youthful hopes against mature accomplishment, for it was quite certain that I had by then done all I was ever going to do. Sitting alone at my desk that evening of my forty-fifth birthday I asked that least original of introspective questions: Where had it all gone? And the somewhat less banal question: What, after all, had it been? My

gün olup beni seveceği düşüncesiyle avunamazdım. gençtim, romantiktim ama,aşkı zamanla büyüyüp gelişen bir şey olarak göremiyordum. maddelerine uyulacak bir anlaşma değildi aşk.ya bir bütündü, sizi tümüyle içine alırdı ya da aşk değildi. başka bir şeydi belki.daha mantıklı,daha sakin bir şey. kendine göre yine güzel bir şey... ama o şeyi istemiyordum ben." "bana da acımakla vakit kaybetme montjean. ben hayatta kendi durumumu dikkatle saptadım. ne fazla mutluluğa, ne de fazla acıya yer bırakıyorum. kendime güvenli ve kararlı bir yüzeysellik edindim. zevklerim var ama iştahlarım yok. gülüyorum, ama pek seyrek gülümsüyorum. beklentilerim var, ama umutlarım yok. esprilerim var, ama mizahım yok. çok atağım ama hiç cesaretim yok. açık sözlüyüm ama içtenliğim yok. çekiciliği güzelliğe tercih ederim. rahatlığı da yararlılığa tercih ederim. güzel kurulmuş bir cümle bence anlamlı bir cümleden iyidir. her şeyde yapaylığı seçerim!" "henüz hiçbir şeye teşebbüs etmediğim için, kendi yetersizliklerimden haberim yoktu. bir şeye cesaret etmemiş olduğum için de, cesaretimin sınırlarını bilmiyordum.