“Two lusts breed in the soul of man: the lust for aggresion, and the lust for telling lies. If one will not allow himself to wrong others, he will wrong himself. If he doesn't come across anyone to lie to, he will lie to himself in his own thoughts.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“His August Majesty chided the bureaucrats for failing to understand a simple principle: the principle of the second bag. Because the people never revolt just because they have to carry a heavy load, or because of exploitation. They don't know life without exploitation, they don't even know that such a life exists. How can they desire what they cannot imagine? The people will rvolt only when, in a single movement, someone tries to throw a second burden, a second heavy bag, onto their backs. The peasant will fall face down into the mud - and then spring up and grab an ax. He'll grab an ax, my gracious sir, not because he simply can't sustain this new burden - he could carry it - he will rise because he feels that, in throwing the second burden onto his back suddenly and stealthily, you have tried to cheat him, you have treated him like an unthinking animal, you have trampled what remains of his already strangled dignity, taken him for an idiot who doesn't see, feel, or understand. A man doesn't seize an ax in defense of his wallet, but in defense of his dignity, and that, dear sir, is why His Majesty scolded the clerks. For their own convenience and vanity, instead of adding the burden bit by bit, in little bags, they tried to heave a whole big sack on at once.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“ხალხი არასოდეს აჯანყებულა გაუთავებული ჭაპანწყვეტის გამო, ან იმისათვის, რომ მძიმე ტომრის ტარება უწევთ. მან ხომ, უბრალოდ, არ იცის სხვა ცხოვრება, ანუ ცხოვრება დიდი ძალისხმევის გარეშე. წარმოდგენაც კი არა აქვს, რომ ასეთი რამ საერთოდ არსებობს. მაშ, როგორ შეიძლება მოითხოვო ის, რაც არ იცი, რაც შენს წარმოსახვაშიც არაა?! ხალხი მხო-ლოდ მაშინ ბუნტდება, როდესაც მოულოდნელად, ერთი ხელის აქნევით ვიღაც შეეცდება ზურგზე მეორე ტომარაც წამოჰკიდოს. მაშინ გლეხი ვერ უძლებს და ხელს ნაჯახს სტაცებს. და ის, ძვირფასო მეგობარო, ნაჯახს იმიტომ კი არ იღებს ხელში, რომ ვერ ზიდა მეორე ტომარა, არა, ის მასაც წაიღებდა! გლეხი ჯანყდება იმიტომ, რომ, მისი აზრით, მეორე ტომარა მოულოდნელად და ჩუმად აჰკიდეს მხრებზე, ანუ შეეცადნენ მოეტყუებინათ, როგორც უგონო ცხოველი, შეურაცხყვეს მისი ღირსება და ჩათვალეს სულელად, რომელიც ვერ ხედავს, ვერ გრძნობს, ვერაფერს იგებს. გლეხი ნაჯახს არა ჯიბის, არამედ ადამიანური ღირსების დასაცავად იღებს.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“Because it was enough for one of those favorites of His Distinguished Highness to issue a thoughtless decree. These young smart alecks see it, and they immediately imagine some fatal result and come running to the rescue. They start trying to mend things, straighten things out, patch things up and untangle them. And so instead of using their energy to build their own vision of the future, instead of trying to put their irresponsible, destructive fantasies into action, our malcontents had to roll up their sleeves and start untangling what the minsters had knotted up. And there's always a lot of work to untangling! So they untangle and untangle, drenched in sweat, wearing their nerves to shreds, running around, patching things up here and there, and in all this rush and overwork, in this whirlwind, their fantasies slowly evaporate from their hot heads.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“ფული ღარიბ ქვეყანაში და ფული მდიდარ ქევყანაში – ორი სხვადასხვა ცნებაა. ფული მდიდარ ქვეყანაში არის ფასიანი ქაღალდი, რომლითაც თქვენ ბაზარში საქონელს ყიდულობთ; იქ თქვენ უბრალოდ მყიდველი ხართ, იქ მილიონერიც კი მყიდველია. მას შეუძლია შეიძინოს ბევრი ან ცოტა საქონელი, მაგრამ ის მაინც ერთ-ერთ რიგით მუშტრად რჩება და მეტი არაფერი. მაგრამ ღარიბ ქვეყანაში? ასეთ ქვეყანაში ფული არის მშვენიერი, თავბრუდამხვევი, მათრობელა, მარადიულ ყვავილებგამოსხმული ღობე, რომლითაც თქვენ ყველასგან იზოლირებული ხართ. ამ ცოცხალი ღობის იქით ვერ ხედავთ საშინელ სიღატაკეს, სიბინძურეს, ვერ გრძნობთ მის სიმყრალეს, არ გესმით ხალხის გულებიდან ამომავალი ხმები.
თუმცა, იმავდროულად თქვენ იცით, რომ ეს ყველაფერი არსებობს და გრძნობთ სიხარულსა და სიამაყეს: თქვენ ხომ ასე საიმედოდ ხართ დაცული. თქვენ გაქვთ ფული, მაშასადამე, თქვენ გაქვთ ფრთები. თქვენ ხართ სამოთხის ჩიტი, რომელიც აღტაცებას იწვევს. შეგიძლიათ, წარმოიდგინოთ, რომ ჰოლანდიაში ხალხი მდიდარი თანამემამულის დასათვალიერებლად შეიკრიბოს იმის გამო, რომ მას ახლოდან შეხედოს?! შვედეთში ან ავსტრალიაში? ჩვენთან კი ასე ხდება: თუ თავადი ან მილი”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“ფული ღარიბ ქვეყანაში და ფული მდიდარ ქევყანაში – ორი სხვადასხვა ცნებაა. ფული მდიდარ ქვეყანაში არის ფასიანი ქაღალდი, რომლითაც თქვენ ბაზარში საქონელს ყიდულობთ; იქ თქვენ უბრალოდ მყიდველი ხართ, იქ მილიონერიც კი მყიდველია. მას შეუძლია შეიძინოს ბევრი ან ცოტა საქონელი, მაგრამ ის მაინც ერთ-ერთ რიგით მუშტრად რჩება და მეტი არაფერი. მაგრამ ღარიბ ქვეყანაში? ასეთ ქვეყანაში ფული არის მშვენიერი, თავბრუდამხვევი, მათრობელა, მარადიულ ყვავილებგამოსხმული ღობე, რომლითაც თქვენ ყველასგან იზოლირებული ხართ. ამ ცოცხალი ღობის იქით ვერ ხედავთ საშინელ სიღატაკეს, სიბინძურეს, ვერ გრძნობთ მის სიმყრალეს, არ გესმით ხალხის გულებიდან ამომავალი ხმები.
თუმცა, იმავდროულად თქვენ იცით, რომ ეს ყველაფერი არსებობს და გრძნობთ სიხარულსა და სიამაყეს: თქვენ ხომ ასე საიმედოდ ხართ დაცული. თქვენ გაქვთ ფული, მაშასადამე, თქვენ გაქვთ ფრთები. თქვენ ხართ სამოთხის ჩიტი, რომელიც აღტაცებას იწვევს. შეგიძლიათ, წარმოიდგინოთ, რომ ჰოლანდიაში ხალხი მდიდარი თანამემამულის დასათვალიერებლად შეიკრიბოს იმის გამო, რომ მას ახლოდან შეხედოს?! შვედეთში ან ავსტრალიაში? ჩვენთან კი ასე ხდება: თუ თავადი ან მილიონერი გამოჩნდება, ხალხი მათ დასანახად მირბის და შემდეგ დიდხანს ჰყვებიან – თავადი, მილიონერი დავინახეთო. ფული თქვენს ქვეყანას ეგზოტიკურ მხარედ აქცევს. ყველაფერი გაგვაკვირვებს – ისიც, თუ როგორ ცხოვრობს ხალხი, და ისიც, რა აწუხებს. ამის შემდეგ თქვენ იტყვით: არა, ეს შეუძლებელიაო და უფრო ხშირად გაიმეორებთ: "არა, ეს შეუძლებელია!" რადგან უკვე სხვა ცივილიზაციის საკუთრება იქნებით. კარგად მოგეხსენებათ ცივილიზაციის კანონები – ორ ცივილიზაციას არ შეუძლია ერთმანეთი კარგად გაიცნოს და ერთმანეთს გაუგოს. თქვენ თანდათან დაყრუვდებით და დაბრმავდებით და ამ მდგომარეობაში მშვენივრად იგრძნობთ თავს, ღობით გარშემორტყმულ ცივილიზაციაში, მეორე ცივილიზაციიდან წამოსული სიგნალები თქვენთვის გაუგებარი იქნება, თითქოს ისინი პლანეტა ვენერადან გამოეგზავნოთ. თუ სურვილი გექნებათ, გახდებით აღმომჩენი თქვენს საკუთარ ქვეყანაში. შეიძლება გახდეთ კოლუმბი, მაგელანი, ლივინგსტონი. მაგრამ ეჭვი მეპარება, ამის სურვილი გქონდეთ. ასეთი ლაშქრობები ძალიან სახიფათოა, თქვენ კი გიჟი არა ხართ. თქვენ უკვე თქვენი ცივილიზაციის ნაწილი ხართ, თქვენ მას დაიცავთ და მისთვის იბრძოლებთ. ახლა ზუსტად ისეთივე მებაღე ხართ, როგორსაც იმპერატორი საჭიროებს. თქვენ არ გსურთ დაკარგოთ ბუმბულები, ხოლო იმპერატორს ზუსტად ისეთი ადამიანები სჭირდება, რომელთაც დასაკარგი ბევრი აქვთ. თუმცა ჩვენი კეთილი ბატონი ღარიბ ხალხს ხურდა ფულს უყრიდა, მაგრამ სასახლის დიდებულებს სიკეთეს არ აკლებდა – აძლევდა ქონებას, გამოუყოფდა მიწებს, ურიგებდა გლეხებს, რომელთათვისაც მათ შეეძლოთ ტყავი გაეძროთ, აძლევდა ოქროს, ჩინებს, კაპიტალს. და თუმცა ყოველ მათგანს (თუკი ბატონს დაარწმუნებდნენ, რომ მის მიმართ ლოიალურები იყვნენ) ძვირფასი საჩუქრის იმედი შეიძლება ჰქონოდა, პარტიებს შორის გამუდმებული ქიშპი და ბრძოლა იყო გაჩაღებული, მუდმივი ბრძოლა პრივილეგიებისა და რისთვის აღარ. ჩვენი ბატონი კმაყოფილებით უყურებდა მათ საქციელს. სიამოვნებდა ხელქვეითთა გამდიდრება, მათ მიერ ქონების მოხვეჭა, მათ ანგარიშზე თანხების ზრდა. არ მახსენდება შემთხვევა, როდესაც ჩვენს კეთილ ბატონს კორუფციის მიზეზით ვინმე თანამდებობიდან გადაეყენებინოს ან ქუჩაში გაეგდოს. დაე, აეღოთ ქრთამი, ოღონდ კი მის მიმართ ლოიალობა გამოეჩინათ!”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“His Highness worked on the assumption that even the most loyal press should not be given in abundance, because that might create a habit of reading, and from there it is only a single step to the habit of thinking, and it is well known what inconveniences, vexations, troubles, and worries thinking causes.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“A całą tę sprawę, tak spokojnie i godnie poprowadzoną, minister uznał za sukces, zaś nasza prasa określiła jako zwycięstwo. Tak zawsze jakoś minister kierował, że wszystko na sukces wychodziło i dobrze było, a baliśmy się, że gdyby ministra onego nie stało, wnet by smętkiem powiało, co się potem sprawdziło, kiedy nam go ubyło.”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
“Observing the behavior of individual fowl in a henhouse, we note that birds lower in rank are pecked by, and give way to, birds of higher rank. In an ideal case, there exists a linear order of rank with a top hen who pecks all the others. Those in the middle ranks peck those below them but respect all the hens above them. At the bottom there is a drudge who has to take it from everyone. (Adolf Remane, Vertebrates and Their Ways)”
― Ryszard Kapuściński, quote from The Emperor
Ryszard Kapuściński
Born place: in Pinsk, Belarus
Born date March 4, 1932
See more on GoodReads
“Not always do those who dare such divine conflict prevail. Night after night the sweat of agony may burst dark on the forehead; the supplicant may cry for mercy with that soundless voice the soul utters when its appeal is to the Invisible. "Spare my beloved," it may implore. "Heal my life's life. Rend not from me what long affection entwines with my whole nature. God of heaven, bend, hear, be clement!" And after this cry and strife the sun may rise and see him worsted. That opening morn, which used to salute him with the whisper of zephyrs, the carol of skylarks, may breathe, as its first accents, from the dear lips which colour and heat have quitted, --
"Oh! I have had a suffering night. This morning I am worse. I have tried to rise. I cannot. Dreams I am unused to have troubled me."
Then the watcher approaches the patient's pillow, and sees a new and strange moulding of the familiar features, feels at once that the insufferable moment draws nigh, knows that it is God's will his idol shall be broken, and bends his head, and subdues his soul to the sentence he cannot avert and scarce can bear.”
― Charlotte Brontë, quote from Shirley
“Popular fiction's a strong and viable force in literature. That's why it's popular.”
― Nora Roberts, quote from Vision in White
“Far away, I feel your beating heart. All alone, beneath the crystal stars. Staring into space, what a lonely face. I’ll try to find my place with you What a beautiful smile Can you stay for a while? On this beautiful night We’ll make everything right My beautiful love, my beautiful love.” - The Afters”
― Shelly Crane, quote from Accordance
“ "It's okay," Rafe said again. "They've got you."
The helicopter spun, whipping us around. Pain shot through me as Rafe's weight almost wrenched my shoulders out of their sockets, and my hold on his wrists broke. Corey lost his grip on my leg. I heard him shout and Daniel shout and the girls join in, and I kicked, trying to get my leg back up where someone could grab it.
The helicopter tilted again. I started to slide, Daniel sliding with me. And I knew we were going to fall. Rafe, me, Daniel, we were all going to fall.
"Hold On!" I shouted to Rafe.
"It's okay," he said, and I wasn't even sure he spoke aloud, didn't see his lips moving. "It's okay."
He let go.
I clawed the air, screaming.
I didn't even see him drop. The helicopter banked and I caught only a blur of treetops spinning past and when I looked around, there was no Rafe. No sign of him at all.
Corey and Daniel dragged me back into the helicopter. Someone got the door closed. I don't know who. I was crying and shaking so hard I couldn't see, couldn't hear, couldn't think.
As I huddled on the floor, I felt Daniel behind me, his arms around me. Kenji pushed onto my lap, and I buried my face in her fur, gripping handfuls and sobbing against her.”
― Kelley Armstrong, quote from The Calling
“Adaon smiled gravely. “Is there not glory enough in living the days given to us? You should know there is adventure in simply being among those we love and the things we love, and beauty, too.”
― Lloyd Alexander, quote from The Chronicles of Prydain Boxed Set
Rise of the Elgen
Beauty and Sadness
Wolf by Wolf
Think and Grow Rich
Lion of MacedonBookQuoters is a community of passionate readers who enjoy sharing the most meaningful, memorable and interesting quotes from great books. As the world communicates more and more via texts, memes and sound bytes, short but profound quotes from books have become more relevant and important. For some of us a quote becomes a mantra, a goal or a philosophy by which we live. For all of us, quotes are a great way to remember a book and to carry with us the author’s best ideas.
We thoughtfully gather quotes from our favorite books, both classic and current, and choose the ones that are most thought-provoking. Each quote represents a book that is interesting, well written and has potential to enhance the reader’s life. We also accept submissions from our visitors and will select the quotes we feel are most appealing to the BookQuoters community.
Founded in 2023, BookQuoters has quickly become a large and vibrant community of people who share an affinity for books. Books are seen by some as a throwback to a previous world; conversely, gleaning the main ideas of a book via a quote or a quick summary is typical of the Information Age but is a habit disdained by some diehard readers. We feel that we have the best of both worlds at BookQuoters; we read books cover-to-cover but offer you some of the highlights. We hope you’ll join us.
