The Pastures of Heaven

After the bare requisites to living and reproducing, man wants most to leave some record of himself, a proof, perhaps, that he has really existed. He leaves his proof on wood, on stone or on the lives of other people. This deep desire exists in everyone, from the boy who writes dirty words in a public toilet to the Buddha who etches his image in the race mind. Life is so unreal. I think that we seriously doubt that we exist and go about trying to prove that we do.

It's almost impossible to read a fine thing without wanting to do a fine thing.

He is one of those whom God has not quite finished.

He did not often think of people as individuals, but rather as antidotes for the poison of his loneliness, as escapes from the imprisoned ghosts.

After the bare requisites to living and reproducing, man wants most to leave some record of himself, a proof, perhaps, that he has really existed. He leaves his proof on wood, on stone or on the lives of other people.

Everyone has to be an orphan some time.

Yaşamak ve üretmek için gerekli olanları elde etmekten başka insanoğlunun en en çok istediği şey geriye kendisinden bir iz bırakmaktır; belki de kendisinin gerçekten var olduğunu ispatlayacak bir kanıt bırakma peşindedir, bu kanıtı bir tahta üzerine, taş üzerine ya da diğer insanların yaşantıları üzerine bırakır. Bu derin istek herkes de vardır; tuvalet duvarlarına ayıp ifadeler yazan çocuktan kendi imajını insan soyunun zihnine kazıyan Budda’ya kadar Yaşam öylesine gerçek dışı ki… Var olduğumuz konusunda ciddi kuşkularımız olduğunu ve bunu kanıtlamaya çalıştığımızı düşünüyorum.